Kasarin Corner

 

 

 

ว่าแต่  น้องกั้งบอกว่า  ซื้อของขวัญไว้ให้  ไม่เห็นเอามาให้สักที

 

 

 

 

 

 

จะสิ้นเดือนแล้ว  นั่นก็หมายความว่า  จะถึงวันเกิดเราด้วยประการหนึ่ง

อีกประการหนึ่ง  ก็คือว่า  เราจะได้ค่าเหนื่อยของเดือนมิถุนาแล้ว  เย้ๆๆ

เป็นครั้งแรกที่จะได้เป็นกอบเป็นกำ  อยากจะเก็บเข้าธนาคารไปเลยเยอะๆ  แต่ว่าก็ต้องเอาไปลงทุนนิดหน่อย อิอิ

 

เอาไปเรียนร้องเพลงกะฮิพฮอพ  เพราะกะว่าจะมาสอนแทนพี่เปิ้ล  สอนเต้นเงินดี  จะได้เก็บเงินไปฝรั่งเศสได้เยอะๆ

คุณแม่เอาวิตองสักใบไหมคะ  แล้วน้องอ๊อฟจะเอาน้ำหอมกลิ่นไหนดีครับ 

 

เลื่อนเวลาไปฝรั่งเศสแล้ว  คงเป็นเดือนพ.ย. นั่นเลย

 

ก็ดีมีเวลาเก็บเงินได้อีก

 

แต่ว่าตอนนี้ก็คงต้องใส่ใจกะเรื่องหาอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์  เฮ้อ  คงต้องไปทาบทามอ.ศิริพร ดูละล่ะ 

 

ตอนนี้  ที่กทม.  สอนตอนเย็น จันทรถึงพฤหัสเลย

เสาร์อาทิตย์ก็กลับมาสอนที่ราชบุรี

 

เหลือวันซ้อมการแสดงวันพฤหัสวันเดียว  และเดี๋ยวก็ต่องไปดูว่า  จะเรียนเต้นวันไหนเวลาไหนได้บ้าง

 

เดี๋ยวต้องออกไปข้างนอก ขี้เกียจออกไปจัง

 

เจออ๊อฟค่อนข้างถี่เลยช่วงนี้  คิดว่าคงจะเจอกันอีกทีก็งานที่ทองหล่อโน่นเลย

 

ทิ้งระยะ  ให้ความคิดถึงได้ทำงานบ้าง

 

ทุกครั้งที่ได้เจอกัน  มันจะได้มีความหมาย อิอิ

 

ช่วงนี้อ๊อฟหล่อขึ้นนะ   คงจะตื่นเต้นเหมือนกัน  พรุ่งนี้อัลบั้มก็วางแผงแล้ว

 

พรุ่งนี้รอดูโอไอซี  และก็ไฟว์ไลฟ์ด้วย  อิอิ

แล้วพรุ่งนี้ก็เป็นวันดีเดย์  สนธิสัญญาของเรากะเอ๋หอยแล้ว   555

 

ใครจะชนะนะเนี่ย

 

เอ๋ต้องไปถ่ายคลิป  หรือว่าเราจะต้องพอเอ๋ไปกินอาหารญี่ปุ่นน้า  อิอิอิ

 

 

 

เล่าย้อนนิดนึงละกันนะ

 

ตอนนั้นชีวิตแบบว่าสับสนมาก  เพราะว่าไปออดิชั่นคอนพี่เบิร์ดมา 

แล้วเค้าบอกว่าได้เล่น  ซึ่งมานก็ทำให้เราอดไปเที่ยวกะอ๊อฟและบ้านเขียวเลย

 

นั่งเล่นเนตอยู่  แล้วอ๊อฟออนเข้ามา  เลยพีเอมไปหาน้องว่า

 

ชื่อเรื่องว่า   "อ๊อฟครับ..."

 

"พี่คงไม่ได้ไปเที่ยวที่เขาใหญ่กับอ๊อฟแล้ว"

 

ตอนนั้นมานเศร้ามาก  ไม่รู้จะบอกอะไรน้อง  บอกได้แค่นี้

 

ที่นี้ก็กลั่นคำออกมาอีกทีนึง  เรียบเรียงให้อ๊อฟอ่านแล้ว  ประหยัดเวลา เข้าใจง่ายที่สุด  ก็พีเอมไปบอกน้องใหม่  ว่า

 

"เมื่อวันจันทร์พี่ไปออดิชั่นคอนฯเบิร์ดเปิดฟลอร์มา
แล้ววันนี้เค้าโทรมาบอกว่าพี่ผ่านอ่ะ

บอกตารางซ้อมอะไรมาเสร็จสรรพ
พีก็ได้แต่แบบว่า...อึ้งกึ่มเสี่ยวอ่ะ

จะดีใจก็ดีใจไม่ออก พอรู้ว่าก็แปลว่าพี่จะไม่ได้ไปเที่ยวกะอ๊อฟ
...เสียใจอ่ะ มันหักลบกลบความน่ายินดีไปหมดเลย

อ๊อฟ...อ๊อฟว่าไงอ่ะ...
(โอ๊ย...น้ำตาจะร่วงอ่ะ)"  อือ  แล้วสักพัก  ก็มีหนึ่งข้อความใหม่เข้ามา

 

ปรากฏว่าเป็นอ๊อฟ  แต่เราเศร้ามาก  ก็ไม่ได้รู้สึกแบบว่าแทบคลั่ง  เพียงแต่ เรารู้อยู่แล้วว่ามานน่าจะตอบมาว่าไง

แล้วเราก็มีคำตอบของเราอยู่แล้วด้วย  ยังไงเราก็เลือกงาน แต่ก็อยากฟังความเห็นของน้อง 

น้องก็ตอบมาว่า

 

"อ๊อฟว่าเอางานก่อนดีกว่าครับ ยังไงถือเป็นเรื่องที่ดีนะครับ เต็มที่ละกันนะ เอาใจช่วยนะครับให้ทำออกมาให้ดี"

 

อือ  แอบคิดในใจว่า  เมิงจะรู้มั๊ย  ว่ากรูเศร้ามากนะเนี่ย

เพราะว่ามานไม่ใช่การอดไปเที่ยวกะอ๊อฟเท่านั้น  แต่มานอดไปเที่ยวกะทุกคนเลย  กะบ้านเขียวกะเดอะแก๊ง

เศร้า 

 

แต่ก็ขอบคุณนะน้องอ๊อฟ  ที่ตอบกลับมา  ทำให้พี่รู้สึกดีกะการตัดสินใจของตัวเองมากขึ้น

 

 

วันนั้น  พีเอมไปหาอ๊อฟ  หัวเรื่องว่า  "ขอบคุณนะครับ  น้องอ๊อฟ"

ข้างในมีความว่า

 

"งงอ่ะดิ ว่าขอบคุณอะไร
คือว่า วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของ ด.ญ. ยมุนา ณ บ้านเขียว 55555

ครบรอบหนึ่งปีของการเป็นสมาชิกบ้านเขียว หรือจะเรียกว่าเป็นแฟนคลับน้องอ๊อฟอย่างเป็นทางการก็ว่าได้

พี่กวางรู้สึกดีมากๆอ่ะครับ ตอนนี้ (เขินๆ) หมายถึงว่าพอมานึกดูแล้ว
หนึ่งปีที่ผ่านมากับการเป็นแฟนคลับอ๊อฟ มันเป็นหนึ่งปีที่มีความสุขมากๆสำหรับพี่ ซึ่งพี่ก็ไม่เคยคิดว่าจะมาเป็นแฟนคลับใครได้จริงจังขนาดนี้
พี่อยากจะขอบคุณอ๊อฟ ที่เป็นจุดเริ่มต้น ทำให้เกิดชุมชนที่น่ารักและก็อบอุ่นขนาดนี้
ขอบคุณเสียงเพลง ขอบคุณทุกๆผลงานที่มาจากความรัก ความตั้งใจของอ๊อฟ ที่ทำให้พี่ยิ้ม หัวเราะ และรู้สึกดีมากๆกับงานที่น่าประทับใจเหล่านี้เสมอ
พี่อยากจะบอกว่า พี่ดีใจแทนอ๊อฟมากๆที่มีคนที่รักอ๊อฟมากมาย มารวมตัวกัน รักอ๊อฟ และก็รักกันได้มากอย่างนี้
(โอ๊ะ ซึ้งๆ)

ม้นเป็นการสื่อสารทางพีเอมอ่ะนะ พี่ก็ไม่อยากจะบอกอะไรมาก
กลัวว่าเดี๋ยวมานจะลิเกมากขึ้นๆเรื่อยๆ 5555 พี่เกรงใจอ๊อฟอ่ะนะ จะต้องมานั่งอาเจียนตอนดึกๆเดี๋ยวจะหมดแรงเอา อิอิ

จริงๆอยากจะบอกอะไรมากมาย มากกว่านี้อีก
แต่วันนี้เอาไว้แต่นี้ก่อน เดี๋ยวเจอกันแล้ว มันจะไม่ตื่นเต้น เหอๆๆ

ช่วงนี้งานเยอะเนอะ พยายามรักษาสุขภาพนะจ้ะ
แล้วเด็กหญิงยมุนาก็จะเป็นแฟนคลับที่น่ารักน่าชังของอ๊อฟอย่างนี้ตลอดไป

พี่ดีใจที่ได้มารู้จัก ได้มารักคนที่น่ารัก ได้มาชื่นชมศิลปินคุณภาพอย่างอ๊อฟนะจ้ะ
และก็ภูมิใจทุกครั้งที่ได้บอกคนอื่นว่า พี่เป็นแฟนคลับของอ๊อฟ ปองศักดิ์จ้ะ
(อิอิ ซึ้งมะๆ)

รักนะ

.........

 

แล้ววันต่อมา  เราก็มาเช็คว่าน้องอ่านยัง  ปรากฏว่าน้องยังไม่ได้เข้าบ้านมาอ่าน

ก็แปลว่าน้องยังไม่ได้อ่าน  ก็เลยคุยเอ็มกับพี่บี 

สักพักพี่บีก็บอกว่า  อ๊อฟออน

กวางก็เข้าไปดูที่บ้านเขียว  ปรากฏว่า  มีป้ายขึ้นว่า  คุณมี 1 ข้อความใหม่

ในใจก็คิดว่า  อย่าบอกนะว่าเป็นปองศักดิ์

ปรากฏว่าพอเข้าไปดู  ปรากฏว่า  เป็น  อ๊อฟ จริงๆด้วย

 

อ๊อฟพีเอมมาบอกว่า 

 

 

 

 

 

 

 

เปิดเทอมแล้ว

 

เป็นเปืดเทอมของเจ้าชายน้อยๆของฉันด้วย  แต่ไม่รู้ว่า  จะไปเรียนกะเค้าได้รึเปล่าน้อ

 

ปรึกษากะรุ่นพี่ที่จุฬา พี่แนะนำว่าอีกสักสองอาทิตย์ค่อยไปพบอาจารย์จะดีกว่า  ช่วงนี้อ. คงกำลังยุ่งๆ

 

ก็เลยเข้าห้องสมุด  สอนพิเศษ ทำงานและก็ไปซ้อมการแสดงที่นครปฐมไปเรื่อยๆ

 

อยากจะไปเที่ยว  นี่บ่นมาเป็นไม่รู้รอบที่กี่ล้านแล้ว  เฮ้อ  ปรึกษาคนนั้นคนนี้ เค้าบอกให้ไปเที่ยวเสม็ด  เพราะว่าอ๊อฟไปบ่อย

 

555  เป็นเหตุเป็นผลมาก  ถ้าจะไปจริงๆก็ต้องเคลียร์งาน หยุดงานสอน  แล้วหาเพิ่อนไปด้วย  ไม่เคยไปเลย

 

เมื่อวานก็มีคุณแม่นักเรียนโทรมาจะให้สอนพิเศษให้ลูกเค้า  ตอนบ่ายคนนึง  ตอนค่ำอีกคนนึง  โอ้ว พระเจ้า  จะไม่มีเวลาแล้ว

 

กะว่า  สอนอีกคนเดียว  แล้วเย็นวันศุกร์ก็ว่าง  จะได้กลับบ้านตั้งแต่ วันเช้าวันศุกร์เลย  วันนี้ก็คงต้องโทรติดต่อหารุ่นน้องไปสอนน้องไตเติ้ลแทนเรา  ไม่รู้น้องจะสะดวกหรือเปล่า

 

ตอนนี้อยู่ที่ห้องคอมของอักษร จุฬา  กะว่าจะอัพสเปซ  จะเอารูปลง

 

มีตั้ง  สาม คอลเลคชั่น  เครื่องก็ดันเอารูปลงไมได้

 

จะดูคลิปอ๊อฟงาน  วีออสี่ระยอง  ก็ไม่มีหูฟังอีก  สงสัยได้ไปอักสเปซที่ร้านนครปฐมแน่เรา 

 

เมื่อวันที่ 4 ที่ผ่านมา  อ๊อฟพีเอมตอบกลับมาหาเราด้วย  โหย  ปลื้ม อิอิ  เดี่ยวค่อยมาเล่าให้ฟัง

 

ไปก่อนดีก่า  เอาหนังสือไปคืนหอสมุดละ  แล้วก็จะได้ไปสอนพืเศษต่อเลย

 

ไว้จะมาอัพใหม่นะคะ

 

มีบทความดีๆ  อยากให้อ่านกันด้วย  อ่านแล้วรู้สึก ดี๊ดี

 

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมค่ะ